◙ Autoro:
Roberto P. Nogueira

Pri kio temas?

En la nuntempa mondo oni pli kaj pli okupiĝas pri sia propra sano. Ĉie diskoniĝas informoj kaj rekomendoj por zorge konservi aŭ reakiri la plenecon de bonsano. Tiacele multe kontribuas ĉiuj amasaj komunikrimedoj, inkluzive interreton.

Jam estis tempoj dum kiuj la homoj dependis de kuracisto por koni tion, kio taŭgas al ilia sano. Tiam la higienistoj bedaŭris ke nur okaze de malsano la homoj ekprizorgas sin. Nun, ni troviĝas en novaj tempoj, meze de ia sankulturo, en kiu oficiala kaj neoficiala higienismoj triumfe diskonigas la memzorgojn kiujn oni devas alpreni en la ĉiutaga vivo, nome, kion ĉiuj devas fari kaj ne fari - kion manĝi, kiel ekzerci sin, kiel seksumi, kiujn riskojn eviti.

Multfoje la sanrekomendoj aperas bazitaj sur la “nediskutindaj” trovaĵoj de scienca investigado. Ampleksiĝas la publiko kiu dependas de tiaj informoj por orienti siajn zorgojn pri la korpo. La sanekonomio deversiĝas kaj prosperas - multiĝas la profesiistoj, la komercaj servadoj kaj la varoj kiujn oni supozeble devas utiligi por plenumi la novajn celojn de la sano.  Siaflanke, la sanaj aŭtoritatuloj alvokas de la popolo la respondecon por memzorgado, ekzemple, “ĉiam uzu kondomon en seksaj rilatoj”; “neniam fumu”; "trinku ne pli ol du kalikoj da vino ĉiun tagon". 

Kio estas sano? Kia povas esti la rilato inter virto, sano kaj memzorgo en ĉi tiu kunteksto de monda sankulturo? Ĉu virto ne estas nocio jam tute arkaika? Kion signifas sanovirto?

Kontaktu min: sanovirto@uol.com.br